SĄDOWY SAVOIR VIVRE – CZYLI JAK ZACHOWYWAĆ SIĘ W SĄDZIE CZĘŚĆ 3? 

1. 1. Odmowa składania zeznań – czy to jest możliwe?
      

      Wezwani na rozprawę możemy odmówić składania zeznań, gdy np. oskarżonym jest ktoś z naszej najbliższej rodziny (np. żona, mąż, brat, dziadek, matka, ojciec). Prawo to przysługuje nam również, kiedy odpowiedź na konkretne pytanie, mogłaby narazić nas lub kogoś z najbliższych na odpowiedzialność karną.
      
      Niezrozumiałe pytanie – co wtedy?
      
      Może się zdarzyć, że nie rozumiemy pytania, należy o tym po prostu powiedzieć. Możemy to uczynić prosząc Wysoki Sąd o powtórzenie pytania albo poprosić o chwilę do namysłu. Jeśli czegoś nie pamiętamy, po prostu mówimy: „Nie pamiętam” albo „Nie jestem pewny/a”. Może zdarzyć się tak, że zadane pytanie zostanie przez sąd cofnięte, czyli uznane za nieistotne w sprawie i nie będzie trzeba na nie odpowiadać
      

1. 1. Czy zawsze trzeba mówić prawdę? Konsekwencje kłamstwa.
      

      Często zadajemy sobie pytanie, czy na pewno zawsze składając zeznania/wyjaśnienia trzeba mówić prawdę? Otóż odpowiedź jest bardzo prosta – TAK! Zawsze należy odpowiadać zgodnie z prawdą, ponieważ każdy z nas zeznaje pod odpowiedzialnością karną, o czym Sąd winien pouczyć osobę przed nim stająca.

      Art. 233 kk § 1. Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
      

1. Czy na sali sądowej może się pojawić publiczność, jeśli tak to kiedy?
   

   Posiedzenia sądu są co do zasady jawne więc może w nim uczestniczyć publiczność. Jednakże kiedy czeka nas sprawa o rozwód lub o alimenty lub też z innych powodów Sąd wyłączy jawność rozprawy, nie będą mogły w niej uczestniczyć osoby postronne, a sprawa toczyć będzie się „za zamkniętymi drzwiami”